Geschiedenis van Gagaku(Nederlands)

Gagaku, Imperial Court Music & Dance of Japan

日本語日本語   EnglishEnglish

HOME > Geschiedenis van Gagaku(Nederlands)

Geschiedenis van Gagaku (Nederlands)

Gagaku

De letterlijke vertaling van Gagaku luidt “elegante muziek”, een term die destijds werd gebruikt om het verschil tussen Gagaku en Zokugaku “populaire muziek” aan te geven.
De klassieke Gagaku is oorspronkelijk afkomstig uit China en Korea, maar verschilde ook toen al in muzikale zin totaal van de Japanse Gagaku.
De Japanse Gagaku is de oudste klassieke muziek van Japan. Gagaku kan gezien worden als de oorsprong van de Japanse muziek en dans. Zij bestaat niet alleen uit inheemse liederen en dans die uit de oudheid zijn doorgegeven en uit instrumentale muziek en dans afkomstig van het Aziatisch continent en aangepast aan de Japanse cultuur, maar ook uit nieuw geschreven muziek, die in de 10de eeuw van onze jaartelling (Heian periode) zijn huidige vorm kreeg.
De muziek werd vooral aan het Keizerlijk Hof uitgevoerd, in aristocratische kringen en bij belangrijke tempels en heiligdommen.
De Gagaku die heden ten dage wordt uitgevoerd onder auspiciën van de Afdeling Muziek van het Agentschap van het Keizerlijk Hof, geldt als de authentieke standaard van deze muziekvorm.

Drie vormen van Gagaku

Er bestaan drie verschillende vormen van Gagaku.
Kuniburi-no-Utamai, inheemse liederen en dans, Gaku-bu, muziek en dans van het Aziatisch continent en Utai-Mono, liederen.

Kuniburi-no-Utamai
Dit zijn liederen en daarop geïnspireerde dans, die geperfectioneerd zijn tijdens de Heian periode (de 10de eeuw volgens de westerse jaartelling), maar die gebaseerd zijn op zeer vroege Japanse liederen en dans.
Bekende vormen zijn Kagura, Azuma-Asobi, Yamato-Uta en Kume-Mai. In de 10de eeuw hebben zij hun huidige vorm gevonden.
Hoewel van oorsprong Japans, zijn er zeker invloeden van het continent, zoals bijvoorbeeld het begeleidingsinstrument de Hichiriki, een “hobo-achtig” blaasinstrument dat van het vaste land afkomstig is.

Gaku-bu
Deze vorm bestaat ofwel uit Tōgaku, muziek afkomstig uit China, ofwel Komagaku, muziek van Koreaanse oorsprong. Het is instrumentale muziek en dans, die eveneens in de 10de eeuw tot wasdom is gekomen, maar die gedurende een periode van 500 jaar (vanaf de vijfde eeuw) langzaam uit China en Korea overwaaide.
Tijdens de Yamato periode (300-710 a.d.) en de Nara periode (710-794 a.d.) werden verschillende vormen van buitenlandse muziek en dans op vrijwel dezelfde wijze uitgevoerd als op het vaste land. Gedurende de Heian periode (794-1191 a.d.) werden ze geleidelijk aangepast en meer “Japans” gemaakt.
Zij werden ingedeeld in de zogenaamde linkerschool (Sahō) en rechterschool (Uhō), afhankelijk van de opstelling van de instrumenten.
De “linkerschool”, die Tōgaku (Chinese muziek) wordt genoemd is gevormd op muziek en dans uit China, Centraal Azië en India.
De “rechterschool”, Komagaku, is gevormd door muziek en dans afkomstig uit Korea en Mantsjoerije.
Ze zijn ook nog onderveeld in Kangen (blaas- en snaarinstrumenten) en Bugaku (dans en muziek). Deze verschillen van elkaar in vorm en muzikale techniek.
Uit andere landen afkomstige instrumenten werden zodanig aangepast dat de muziek kon worden uitgevoerd door een kleinschalig kamermuziek ensemble. Gedurende de periode waarin de muziek en dans evolueerde, werden steeds meer Japanse muziekstukken gearrangeerd en gecomponeerd. Zo ontstond de verfijnde en elegante Gagaku in zijn huidige vorm.

Utai-Mono
Dit zijn gezongen stukken die veelal tijdens de Heian periode (794-1191 a.d.) gecomponeerd zijn onder invloed van de continentale muziek, gezongen onder begeleiding van Chinese instrumenten. Ze zijn te verdelen in Saibara, liederen met teksten van Japanse volksliederen en Rōei (voordrachten), oorspronkelijk Chinese poëzie, voorgedragen in het Japans.

Dan bestaat er ook nog de Uta-no-Hikō, gezongen Waka gedichten (poëzie die vaak wordt voorgedragen tijdens het Keizerlijk nieuwjaarsfeest), die in dezelde periode als Rōei werden geperfectioneerd. Deze vorm wordt niet getoond tijdens Gagaku uitvoeringen, omdat hij niet wordt begeleid door instrumenten.